December 14, 2010

Sahabat Setia

Saya memerlukan sahabat. Bahkan saya yakin, setiap orang perlukan sahabat. Semua orang tidak bisa hidup sendirian. Mahu berteman dan mahu bersahabat, itu fitrah semulajadi setiap insan.

Dalam menterjemahkan perkataan teman, saya yakin wujud banyak definasi bagi perkataan itu. Ada orang kata teman itu sebagai pendamping kita bahkan ramai juga yang mengatakan teman itu ialah orang yang sentiasa menyokong dan membantu kita.

Satu pun tidak salah, kerana tujuan berteman pun supaya wujud bantuan dan sokongan, bukan?

Tapi bagi saya, saya suka mentafsirkan perkataan teman sebagai orang yang paling kuat tautan hatinya dengan kita. Seorang yang kita akan sering rujuk apabila kita dalam gembira serta duka.

Teman kita ialah 'diri kita yang lagi satu'. Dia ialah diri kita juga, tapi dalam jasad orang lain.

Bukan sekali dua orang minta saya berikan pandangan tentang kawan. Ada orang minta pandangan tentang masalah sahabatnya yang tidak layan dia. Ada juga yang mengadu bahawa kawan-kawan dia memulaukan dia tanpa sebab yang shahih. Sejujurnya, saya ini bukanlah orang yang layak untuk memberikan nasihat, tapi setakat termampu, saya boleh berkongsi. Dan moga-moga perkongsian ini juga ada manfaatnya kepada kita.

Siapa teman kita?

"Ibu saya ialah teman saya"

"Abang saya ialah teman saya"

"Jiran saya ialah teman saya"

"Suami saya teman saya"

Ada 1000 jawapan bagi soalan itu. Semuanya betul, tapi selalu tidak tepat.

Sebetulnya, siapa teman kita?

Ini telah disebutkan oleh Allah dalam ayat 16 surah at-Taubah. "Adakah kamu menyangka, bahawa kamu akan dibiarkan (begitu saja), padahal belum lagi terbukti kepada Allah, orang-orang yang berjihad di antara kamu dan yang tidak mengambil teman-teman yang setia selain daripada Allah, RasulNya serta orang-orang yang beriman? Dan (ingatlah) Allah Maha Mengetahui secara mendalam akan apa yang kamu kerjakan".

Teman setia kita adalah Allah, Rasul dan orang-orang beriman.

Saya rasa Allah dan Rasul sudah jelas. Tapi dalam mendefinasikan siapa itu 'orang beriman', pasti ada yang keliru. Siapa orang yang beriman?

Ada banyak jawapan juga bagi soalan ini tapi saya cenderung untuk mengambil satu ayat dari surah adz-Zaariyat ayat 56 -"dan (ingatlah) Aku tidak menciptakan jin dan manusia melainkan untuk mereka menyembah dan beribadat kepadaKu"

Orang beriman ialah orang yang faham bahawa tujuan dia hidup ialah untuk mengabdikan diri kepada Allah. Dan mereka ialah golongan manusia yang Allah suruh kita jadikan mereka sebagai teman kita.

Setakat sekarang, siapa teman kita?

"Sesungguhnya Kami telah menjadikan Syaitan-syaitan itu teman rapat bagi orang-orang yang tidak beriman"- surah Al-Araf ayat 27.

Allah kata 'orang yang tidak beriman', kerana Allah tahu bahawa orang islam belum tentu beriman. Maknanya, kita inilah...! Kita ini belum tentu beriman. Mungkinkah setakat ini teman setia kita ialah syaitan?

Jika bukan syaitan jenis jin, maka pasti mereka syaitan jenis manusia?

Ada orang melenting apabila saya kata wujud syaitan manusia. Tapi hakikatnya, memang wujud syaitan manusia ini. Dalilnya ialah surah al-An'am ayat 112- "...setan-setan manusia dan jin"

Siapa lagi teman kita?
Ada satu perintah dari Allah supaya kita tidak mengambil orang-orang Yahudi dan Nasrani sebagai kawan kita. Perintah itu termaktub dalam ayat 51 surah al-Maidah.

Lalu, timbul persoalan. Yahudi dan Nasrani yang bagaimana? Adakah setiap orang yang lahir sebagai Yahudi, ataupun orang yang berperangai seperti perangai orang Yahudi?

Jawapannya ialah sifat dan perangai. Apa sifat orang Yahudi dan apa pula sifat orang Nasrani?

Sila tadabbur surah Al-Fatihah. Basically, orang Yahudi ini sifatnya degil. Mereka tahu kebenaran, tapi mereka mengingkari. Sifat orang Nasrani pula ialah bodoh sombong. Dua golongan manusia inilah yang Allah suruh kita jauhi. Jangan berkawan dengan orang yang membelakangkan kebenaran dan bodoh sombong.

Minta Pendapat.
Ada orang tanya saya, "Bagaimana mahu memujuk kawan yang tidak mahu berkawan dengan kita?"

Jawapan saya ringkas. Jika benar dia beriman, dia pasti hanya akan tinggalkan kita atas sebab yang munasabah. Jika nyata dia melarikan diri atas sebab yang tidak masuk akal, maka mengapa kita perlu terhegeh-hegeh untuk kejar dia balik?

"Tapi kami berkawan dah lama"

Jika benar dia ikhlas berkawan dengan kamu selama ini, mengapa dia tergamak untuk meninggalkan kamu? Nampak sangat selama ini dia berkawan pun kerana ada tujuan, keinginan, dan matlamat terhadap kamu. Pernah dengar pepatah 'habis madu, sepah dibuang?'

"Lalu, apa saya perlu buat?"

Pertama sekali, jangan bersedih.

Kedua, pilihlah kawan yang baik. Kawan yang baik dapat dilihat kepada matlamat dia mendampingi kamu. Pastilah matlamat itu ialah redha Allah. Oleh itu, sahabat yang baik pasti akan sentiasa mengajak kita melakukan perkara yang baik-baik sahaja. Mungkin satu ketika, kita merasakan betapa mereka ini seperti menyekat kebebasan kita, tapi hakikatnya ialah mereka hanya menyekat dosa-dosa kita. Itu tanda dia cinta kita :)

Kesimpulan.
Sebagai seorang dae'i, seharusnya kita jangan takut untuk bergaul dengan semua jenis orang. Bahkan, kitalah yang sepatutnya menjadi kawan yang TERbaik yang bukan sahaja membantu dalam urusan duniawi, bahkan juga urusan akhirat yang abadi. Juga, kita janganlah jadi manusia yang memilih sahabat yang sama fikrah sahaja, kerana kita sudah ada fundamental tarbiyyah yang kukuh. (Sepatutnya lah...)

P/s- Saya juga nak kata yang saya ini bukan juga kawan yang baik. Tapi saya sentiasa akan berusaha menjadi kawan yang baik, kerana saya mahu menjadi manusia yang bermanfaat :)

26 comments:

Muslimah Optimis said...

salam.. penilisan yang bagus Iqbal...

ramai orang melupakan Allah, Malaikat dan asul sebagai teman kita

Eda said...

setuju...sahabat yang baik akan sentiasa mengajak kita melakukan perkara yang baik2 sahaja..

M a W a D D a H said...

mahu teman yang baik...

huhu

Insan Marhaen said...

sahabat yang boleh menjadi teman dikala kita susah.. tu yang dicari..

- abdul hadi abdul muti - said...

kawan yang baik sentiase mengajak ke arah kebaikan. susah nak jumpe kawan yang betul-betul kawan sekarang ni. betul, aku dah rase dah kesusahan tu..

:::KHALIFATULLAH::: said...

~pabila terpandang wajahnya teringatkan ALLAH..tenang sungguh..setiap kata2nya melorong untuk lebih dekat pada ALLAH~itu juga tanda2 sahabat sejati..

Ya!!ALLAH itu lebih dekat daripada urat leher kita.Rasul pula ingt pada kita sehingga akhir hayat baginda.itulah cinta agung teman daerah trtinggi.

Syukran atas entry ini..=)

menusuk hati said...

org islam blm tntu briman?uik?mcmna tu?y xbriman,org kapir ja...

Mgknkh iman dia sbsr zarah?...hu...

Sy merasa amat brslh bila sy ckp org islm tp blm tntu briman sb bg sy org islm sdh tntuny briman,wlpn sbsr kuman...tegur sy kalu silap ye...peace no keliru...

fArhAnA said...

sangat setuju. kadang2 diri ni pun tak terlepas daripada rasa kecil hati dengan kawan sendiri. kadang2 terasa juga bila apa yang kita nasihatkan, kawan sendiri tak dapat terima malah pandang rendah pula. tapi bila fikirkan balik, kalau betul dia bersahabat dengan kita kerana Allah taala, maka dia akan berlapang dada. jazakallah utk artikel ni :)

hans said...

sangat setuju dengan entry nih
dan aku berharap aku menjadi sahabat yang baik kepada teman2 ku

P/S : Traffic Minggu Nih! Tutorial Letak Link Entry Anda! Ada Sesiapa Suka Shawls Yang Cantik!

maCy said...

ckp sal sahabat macy nk tau sal qarin la iqbal..

echah mashuri said...

Teman kita ialah 'diri kita yang lagi satu'. Dia ialah diri kita juga, tapi dalam jasad orang lain.

sangat menyokongnya!tp kene pandai2 le pilih shbt.;)

echah mashuri said...

Teman kita ialah 'diri kita yang lagi satu'. Dia ialah diri kita juga, tapi dalam jasad orang lain.

Mintak izin nak wt sttus kt fb quotes uh.hhee

sangat menyokongnya!tp kene pandai2 le pilih shbt.;)

cemomoi said...

nk kenal sesorang lihat le sapa rakannya

syarifah radiah ibrahim said...

sahabat yang sentiasa mengingatkan kita tentang Allah

sy mahukan sahabat yang begitu
dan mahu jadi sahabat yang begitu juga

nurul nazierah rosman said...

Alhamdulillah..sy sgt bsyukur krana dikurniakan teman2 yang baik & xjemu utk bagi nasihat :)

Zara Affendi said...

salam..

cakap sal sahabat zara shabat Iqbal jugak x? hehe. nice entry. Sahabat dunia akhirat.. satu 2 jek kan. hm

OrenLimau said...

terima kasih atas perkongsian ni Iqbal...

amira said...

nauzubillah jia syaitan jadi teman kita..

mama hidayahamin said...

Teman kita ialah 'diri kita yang lagi satu'.

sungguh dalam maksudnya bagi insan yang mahu berfikir....

nas said...

harap2 aku xdapat teman iaitu syaitan..hu3
ramai yg lupe bahawa teman kita yg paling utama ialah Allah...

Faarihin said...

saya mahu jadi kawan yang baik.. tapi mampukah?..

betul lah.. sebenarnya kawan yang sentiasa ada di sisi kita ialah Allah dan Rasul...

a kl citizen said...

Saya kira ia bermula dengan kita dulu, menjadi teman yang baik.

Yg penting kejujuran dalam berteman.

~fisha~ said...

saya selalu alpa tntg ni. :( rase cm need someone jugak. mainan syaitan kan. sigh.:(

HHS said...

salam.
nice sharing,iqbal! :)

soffea said...

betul. sahabat yg baik adalah mereka yg sudi membantu n sama2 ingin berubah ke arah yg lebih baik.

:)

Izzati Hashim said...

Kalau berkawan bukan kerana Allah, pasti ada perpisahan yang menyakitkan di tengahnya.

Iqbal betul, "Jika benar dia ikhlas berkawan dengan kamu selama ini, mengapa dia tergamak untuk meninggalkan kamu?"

thanks Iqbal.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails